Al van jongs af aan ben ik voor mezelf bezig. Ik kan me nog herinneren dat ik een jaar of 17 was. Ik hoorde via-via dat er een rijschoolhouder was die op zoek was naar een manier om de administratie eenvoudiger te maken. We zitten dus nog ergens rond 1998, ruim voor de tijd van smartphones en overal internet.
Ik was al een flinke tijd bezig met softwareontwikkeling in Delphi, een op Pascal gebaseerde programmeertaal voor Windows. Om het niet te technisch te maken: ik kon dus software schrijven voor Windows. En die kunde heb ik meteen ingezet om voor deze rijschoolhouder een pakket te maken waarin hij precies kon bijhouden wie hoeveel betaald had, wat er nog open stond en hoeveel rijlessen iemand gehad had. Ook kon hij aangeven wanneer de volgende rijles ingepland stond.
Voordat hij ’s morgens de weg op ging, printte hij een overzicht uit van de leerlingen via dag. Een eenvoudige tabel op papier met naam, aantal lessen en openstaand bedrag. Op die manier kon hij precies zien of een leerling nog een bedrag moest voldoen. ’s Avonds werkte hij thuis de administratie weer bij op de computer en hij was weer klaar voor de volgende dag.
Iets met creativiteit
Toen ik eenmaal met computers bezig was, ben ik daar ook mijn opleiding in gaan volgen. Eerst op het mbo de opleiding systeembeheer/applicatiebeheer, daaropvolgend de op hbo-opleiding Bedrijfskundige Informatica. En toen kwam ik langzaam ‘in het systeem’. Je zoekt werk … in de IT … je gaat ondernemen … in de IT.
Rond 2006 heb ik geprobeerd dit te combineren met meer creativiteit. Het internet had flinke sprongen gemaakt en ik besloot me te richten op de creatieve kant: websites, zowel ontwerpen als bouwen. Maar op een of andere manier verzand je dan toch weer in wat je altijd deed. Binnen no-time was ik vooral bezig met hosting, e-mailoplossingen en telefooncentrales.
En toen werd ik gevraagd om programmeerwerk te doen binnen een bestaand project.
Freelance … in de IT
Een verschuiving van ‘een bedrijf’ naar ‘freelance’ werk. Het wordt ondernemen genoemd, maar heel eerlijk: ik heb freelance werk altijd een beetje als ‘loondienst voor verschillende werkgevers’ gezien. Je zit een vast aantal uren aan een opdracht en bent een stuk minder aan het ondernemen.
En wederom in de IT. En toch kwam hier een kleine verschuiving. Bij de eerste opdracht waar ik aan meewerkte, werd met ‘Scrum’ en ‘Agile’ gewerkt. Voor mij toen nog onbekende termen, maar de gedachte erachter sprak me erg aan.
In plaats van top-down alles beslissen en vooraf alles vastleggen, spreek je duidelijke kaders en richting af. Daarbinnen hebben de teams van specialisten de vrijheid om doelstellingen te halen. Maar daar is natuurlijk wel ritme en begeleiding voor nodig.
Een beetje los van de knoppen
Ik voelde een beetje dat dit mijn kans wel eens kon zijn om los te komen van de IT. Bij het begeleiden van een team gaat het over organiseren, processen en begeleiden. Met andere worden: handen los van de knoppen en de inhoud.
En dat werk heb ik vervolgens jaren gedaan. Voor verschillende organisaties door het hele land. En bij al die opdrachten was er natuurlijk een rode draad: IT …
Daarnaast bleef het een beetje knagen. Ik had me in 2006 immers ingeschreven bij de kamer van koophandel omdat ik wilde ondernemen. Ik wilde iets opbouwen. Iets neerzetten. Iets wat echt van mijzelf was. Maar wat ik nu deed, voelde nog steeds niet als ‘echt’ zelfstandig. Natuurlijk volgens de definitie van de Wet DBA was ik ‘ondernemer’, maar het voelde niet of ik echt aan het ondernemen was.
Borrelen tot het kookt
Tijdens de zomervakantie in 2020 begon het te borrelen. Een idee. Een concept. Iets wat ik op kon bouwen en wat echt van mij zou zijn. Iets wat ik zou doen als ondernemer en volledig onder mijn voorwaarden.
En dat borrelen, bleef borrelen. Ieder jaar tijdens de vakantie begon het harder en langer te borrelen. Alsof het een kookpunt moest bereiken voordat ik doorhad dat ik gewoon een stap moest zetten.
Dat kookpunt werd bereikt in de zomervakantie van 2026. Met een lopende opdracht besloot ik dat het roer om moest. Ik moest absoluut gaan stoppen met mezelf in de weg zitten. Ik moest stoppen met doen of ik ondernemer was en beginnen te werken onder mijn eigen voorwaarden.
En de belangrijkste voorwaarden: weg van de IT.
Zoeken naar het juiste moment
Natuurlijk, als je een goede opdracht hebt die maandelijks zorgt dat je de hypotheek kunt betalen. Die ervoor zorgt dat je op vakantie kunt. Die zorgt dat je bankrekening iedere maand een stukje groeit. Dan moet je wachten op het juiste moment, toch?
Ik ging dus op zoek naar het juiste moment in de toekomst. Einde van mijn contact? Misschien verlengen tot het einde van het jaar? Of misschien wel volgend jaar zomer?
Juist, dat ‘juiste moment’ gaat er dus gewoon niet komen. Er is altijd een reden waar dat moment niet het juiste is. En als die reden er niet is, is er genoeg te verzinnen om toch nog even uitstel voor jezelf te verantwoorden. De realisatie kwam toen heel snel: het juiste moment is nu!
Wat ik ben gaan doen
Helemaal los van de IT. Los van de corporate wereld. Dat was wat ik echt wilde. Op https://www.robuustbuitenspelen.nl lees je precies wat ik ben gaan doen.